همزمان با
تلاشهایی که برای بررسی ماده انجام می شد تا اتمی بودن یا
پیوستگی آن را به اثباط برسانند، در زمینه ی الکترومغناطیس
که ظاهراً ربطی به ماده نداشت، آزمایشهایی انجام می شد که
در نهایت ماده و امواج الکترومغناطیسی را بهم پیوند داد.
این تلاشها با ارائه رابطه جرم انرژی انیشتین تکمیل شد.
کشف الکترون توسط تامسون نشان داد که اتم نیز شامل ذرات
دیگری است.
اشعه ی کاتودی و الکترون
فاراده هر آزمایشی که می توانست در
باره ی آن فکر کند با الکتریسیته انجام می داد.
یکی از کارهایی که اقدام کرد، فرستادن بار
الکتریکی از درون خلاء بود. وی نتوانست خلاء
مناسبی برای این منظور تهیره کند. در سال 1854 یک
شیشه گر آلمانی به نام گایسلر تلمبه خلاء مناسبی
اختراع کرد که دارای الکترودهای فلزی بود و خلاء
بسیار خوبی در آن فراهم شده بود. هنگامیکه
آزمایشگران توانستند در لوله ی گایسلر تخلیه
الکتریکی برقرار کنند، متوجه شدند که بر دیواره ی
لوله که مقابل الکترود منفی است، روشنایی سبز رنگی
ظاهر می شود. گولداشتاین در سال 1876 نظر داد که
این روشنایی سبز رنگ به سبب برخورد نوعی تابش که
مبداء آن الکترود منفی است، با شیشه تولید می شود.
چون فاراده الکترود منفی را کاتود نامیده بود،
گولداشتاین این تابش را اشعه ی کاتودی نامید