| Welcome to CPH E-Journal | به نشریه الکترونیکی سی. پی. اچ. خوش آمدید |
|
|
|
چاپ دوم به انضمام فناوری نانو
آزمایش مایکلسون و آغاز بحران فیزیک
کلاسیک
سرعت ثابت امواج الکترمغناطیسی بایستی نسبت به یک دستگاه
مقایسه می شد، و این
دستگاه همان
دستگاه اتر بود.
یعنی اتر ساکن مطلق فرض می شد و تمام اجسام نسبت به آن در
حرکت بودند و سرعت امواج الکترومغناطیسی و در حالت خاص
سرعت نور نسبت به اتر ثابت بود. این نظریه در حالی شکل
گرفت که نسبیت گالیله ای نیز معتبر و بی نقص تصور
می شد. بنابراین اگر سرعت نور نسبت به یک دستگاه لخت
c
باشد
و دستگاه با سرعت
v
نسبت به اتر در حرکت باشد، در آنصورت سرعت نور نسبت به اتر
w
برابر
خواهد شد با
w=c+v
چنانچه
نور در جهت مخالف دستگاه حرکت کند، آنگاه
w=c-v
نتیجه اینکه در اواخر قرن نوزدهم میلادی فیزیک نظری بر سه
بنیاد
قوانین نیوتن، نسبیت گالیله ای و معادلات ماکسول
مبتنی بود.
بر این اساس ماکسول به فکر محاسبه سرعت حرکت منظومه ی شمسی
نسبت به اتر افتاد. وی در سال 1879 طی نامه ای که برای تاد
در آمریکا نوشت، طرحی را برای اندازه گیری سرعت حرکت
منظومه ی شمسی نسبت به اتر پیشنهاد کرد. یک
جوان
آمریکایی به نام مایکلسون این طرح را دنبال کرد و برای
انجام آزمایش
یک تداخل سنج
نیز ساخت و در سال 1880 آزمایش کرد. نظر خوانندگان در مورد کتاب فیزیک از آغاز تا امروز
|
کپی برداری با ذکر منبع، مجاز است.