الف - روش ترمودینامیکی: این روش را
برای نخستین بار فیزیکدانانی مانند کلوین و سلسیوس که به مفهوم دما و
تبادلات گرمایی علاقمند بودند، بنیان نهادند. اما شکل پخته و امروزین
آن را در آثار اندیشمندانی مانند بولتزمان می بینیم.
تعریف ترمودینامیکی زمان، بر الگوهایی از رفتار مبتنی است که در
سیستمهای ساده دیده می شود. بخش مهمی از سیستمهایی که در پیرامون ما
وجود دارند، نظامهایی ساده هستند که از شمار زیادی از عناصر به نسبت
ساده تشکیل یافته اند. عناصری که رفتارشان تقریبا تصادفی به نظر می
رسد، اما برآیند رفتارهای سطح خردشان بر مبنای قواعدی کلان پیش بینی
پذیر است. بررسی تحولات انرژیایی این سیستمها، ستون فقرات علم
ترمودینامیک را تشکیل می دهد