نگاه اجمالی
جهان ،
بزرگترین مجموعه ممکن است که از ذرات بنیادی شکل یافته است. این ذرات
توسط نیروهای
گرانشی ، الکترومغناطیسی و هستهای به
هم پیوند یافتهاند. سلسله مراتب ساختمانی آن در فضا (
از هستههای اتم گرفته
تا ابر
کهکشانها) و سیر تکاملی آن (ازگوی
آتشین تا اشکال
کنونی) توسط ویژگیهای ذرات بنیادی و برهمکنش آنها اداره میشود.
بنابراین ، تشریح ساختمان جهان و تکامل آن بر اساس خواص و برهمکنش ذرات
بنیادی صورت میگیرد.
ماده جهان از ذرات
بنیادی تشکیل شده است. اجسام ، بدن انسان ، ستارگان و
... سیستمهایی متشکل از ذرات بنیادی هستند که از نظر تعداد و نحوه جفت
و جور شدن با هم تفاوت دارند. بنابراین ، وجود ذرات بنیادی باید در
تمام پدیده های جهان ملموس باشد.فیزیک
ذرات بنیادی درک
عمیقتر و دید بالایی را در مورد ساختمان و تکامل اجسام منفرد مانند اتمها ، مولکولها ، بلورها ، صخرهها ، سیارات ، ستارگان ،
منظومههای ستارهای و کل جهان ارائه میدهد. برای همین مطالعه ذرات
بنیادی برای فیزیک معاصر و بخصوصاختر
فیزیک و کیهان
شناسی اهمیت
اساسی دارد.
خواص ذرات بنیادی
جرم ذرات بنیادی
جرم ذرات بنیادی
بسیار کوچک است ، از اینرو آنها را میتوان تا سرعت بالایی رساند.
مانند فوتونها که
بدون جرم بوده و بالاترین سرعت ممکن «سرعت
نور) را دارا هستند. سبکترین
ذره با جرم غیر
صفر الکترون است
با جرمی در حدود
me =
9x10-28 gr
اغلب به عنوان واحدی برای سنجش جرم سایر ذرات به کار میبرند. جرم پروتون برابر
mp=1836me
و
جرم نوترون
mn=1838.6me
میباشد.
انرژی ذرات بنیادی
انرژی به سبب
تغییرپذیری زیادش بر کل جهان حاکم
است که ساختمان فضایی ، تکامل زمانی تمام سیستمها از ذرات بنیادی
گرفته تا خوشههای
کهکشانی را
تعیین میکند. این تنوع انرژی به چند برهمکنش معدود
بین ذرات بنیادی میتواند تقلیل یابد.
ذرات سنگین ،
باریون نام دارند. چنانچه باریونها به حال خود رها شوند ، متلاشی
میگردند. تنها باریون پایدار پروتون است.
در تمام فرایندهای مشاهده شده ، تعداد باریونها همواره بقا دارد «قانون
بقای باریون
ΔN=0
).قانون بقای باریون پایداری پروتونها را بیان میکند ، باریونی سبکتر
از پروتون وجود
ندارد. آزمایشات نشان دادهاند که مدت زمانی که طول میکشد تا پروتون
تلاشی یابد طولانی تراز 1022 سال
، یعنی <1012 بار
طولانی تر از عمر
جهان باشد. عدد
بار یونی را با
N
نشان میدهند که
برای باریونها (پروتون ، نوترون ، هیپرونها)
N=+1 ، برای پاد باریونها
N=-1 برای سایر
ذرات مزونها ، لپتونها)
N=0 ، برای هستهها
N>+1 N
برابرعدد جرمی A
است) و برای پاد هسته ها N<-1
N برابر
–A است) می باشد.
فرمیونهای سبک
همان لپتونها هستند که عدد لپتونی را با L نشان میدهند. برای لیپونها «الکترون ، موئون ، نوترینو)
این عدد برابر
L=+1 ، برای غیر لیپونها (باریونها ،
بوزونها) این عدد برابر L=0
و برای پالیتونها «پوزیترون ، موئون
مثبت ، پادنوترینو)
این عدد برابر L=-1
میباشدو قانون
بقای لیپتون بصورت
ΔL=0 میباشد. یعنی مجموع تمام
لیپتونها قبل و بعد از واکنش مقدار
ثابتی دارند.
برهمکنش قوی نوکلئونها در
هسته ، به بار
الکتریکی بستگی
ندارد. اندرکنشهای
N-P ، N-N ، P-P
، همگی شبیه هم هستند و تفاوت چندانی بین نکلئونهای
باردار و خنثی وجود
ندارد. که اختلاف آنها به وسطه ایزواسپین بیان میشود.
شگفتی
(strangeress) به منظور توضیح یک
رفتار عجیب بین هیپرونها و مزونهای K
(کائونها) معرفی شده است. این ذرات توسط برهمکنش
قوی به وجود
آمدهاند و از طریق برهمکنش
ضعیف متلاشی
میشوند.
زوجیت یکی از ویژگیهای اساسی ذرات بنیادی
است که متناظر با انعکاس
آینه ای مختصات فضایی است.
این ویژگی ، یک خاصیت
تقارنی تابع موج است.
زوجیت ممکن است مثبت یا منفی باشد بر حسب آنکه تابع موج در اثر انعکاس
فضایی ، زوج یا
فرد باشد. زوجیت در بر همکنشهای
قوی و الکترومغناطیسی بقا
دارد. اما در برهمکنشهای
ضعیف نقض می شود.
چکیده
ذرات بنیادی
واحدهای اساسی برای ساختمان
جهان می
باشند و بر اساس جرم در حال سکونشان به بار یونها (ذرات سنگین) ،
لپتونها (ذرات سبک) و مزونها (ذرات میان وزن) طبقه بندی می شوند.
-
بیشتر ذرات
بنیادی و احتمالا تمام آنها می توانند در نتیجه تبدیل
انرژی به ماده به
وجود آیند حداقل انرژی لازم
برای تولید گروهی
از ذرات از معادله
انرژی انیشتین بدست
می آید..
-
در چگالی های
زیاد ذرات ناپایدار «نوترون ،
هیپرونها ، مزونها) پایدار می شوند. و نیز ذرات پایدار «الکترون و پروتون) میتوانند
در اثر برخوردهای متقابل با ذرات خود نابود شوند.
-
چنانچه واحدهای
اساسی پایدار (ذرات بنیادی پایدار) ، دارای وجود تضمین شدهای
نباشند، هیچ چیز در جهان مادی
وجود تضمین شدهای نخواهد داشت.
نقل از رشد
|