تماس

آرشیو

English

فارسی

صفحه اصلی

 

 

 

 

 سایت های برگزیده

 

انتشارات ققنوس

هوپا

انجمن نجوم آماتوری ایران

آموزش فیزیک

 فیزیک شیمی

وبلاگ علمی جام جم

  رشد  

هومن الماسی

 موج نیوز

 آرمان و اندیشه

علم برتر

 پارس اسکای

گوشه ای از فیزیک

ییکران علم 

کلوپ دانش

 ایران نانو

دانش فضايي  

 بنیاد نیشابور 

خبرهاي هوافضايي

 

منابع سی.پی.اچ.

 

 

LEIBNIZ'S MONADS AND JAVADI'S CPH

World Science Database

General Science Journal

Hadronic Journal

National Research Council Canada

 

 

 

 بروز رسانی 1390/10/5

 

 

کشف دوردست ترين کهکشان

 

 

 

 

 

'استر هو' فيلتری که دورترين کهشکشان با کمک آن رديابی شد را نشان می هد

 

دوردست ترين کهکشان از پس يک خوشه کهکشانی به سختی قابل مشاهده است

 

دوردست ترين کهکشانی که تاکنون پيدا شده است، گوشه ای از چهره کيهان در نخستين مراحل پيدايش را به دانشمندان نشان می دهد.

"استر هو" استاد دانشگاه هاوايی می گويد: "ستارگان در دوره ای در اين کهکشان شکل گرفته اند که به "عصر تاريک" کيهان معروف است، اين دوره ای است که کهکشان ها به تدريج روشن و نورانی می شدند."

وی می افزايد: "قصد ما اين است که نحوه رشد کهکشان ها در دوره نوزادی آن ها را دريابيم. اگر بخواهيم عمر گيتی را در مقايسه با عمر يک انسان بسنجيم، عکس های اين کهکشان حيات آن را در نوزادی نشان می دهد."

کهکشانی که به تازگی کشف شده است، 14 ميليارد سال نوری از زمين فاصله دارد و زمانی که عمر جهان به 780 ميليون سال می رسيد، روشن شده است.

عدسی های بزرگنمايی

فاصله اين کهکشان از زمين حتی از دورترين اخترنمايی (کوازار) که تاکنون کشف شده بود، 50 ميليون سال نوری بيشتر است. تا پيش از کشف اين کهکشان، دورترين اجرام به اخترنماها مربوط بود. اخترنماها هسته های شديدا نورانی کهکشانی هستند که دانشمندان تصور می کنند نيروی خود را از سياهچاله ها می گيرند.

در شرايط عادی، مشاهده کهکشان هايی با چنين فواصلی معمولا سخت تر و رديابی آنها بسيار دشوارتر است. اما محققان برای گرفتن عکس اين کهکشان، از دو شيوه جديد استفاده کرده اند. پژوهشگران برای مشاهده کهکشان های بسيار دوردست و کمرنگ، از يک "عدسی جاذبه ای" استفاده کردند. اين عدسی قادر است نور اجرام دوردست تر (ورای خوشه) را خم و بزرگنمايی کند.

دانشمندان ابتدا خوشه ای از کهکشان ها به نام "آبل 370" را که شش ميليارد سالی نوری از زمين فاصله دارد مد نظر قرار دادند. در کانون اين خوشه چند صد کهکشان وجود دارد . آنها سپس نور کهکشانی را که در پشت " آبل 370 " واقع بود بزرگنمايی کردند. اين کهکشان 15 ميليارد و 500 ميليون سال نوری دورتر، يعنی تقريبا در حاشيه جهان قابل مشاهده، قرار دارد. 

در مرحله دوم، دانشمندان بر قسمت خاصی از نور اين کهکشان، جايی که يک "خط هيدروژن" به نام "ليمان آلفا" (Lyman Alph)  ديده می شود تمرکز کردند. خط هيدروژن معمولا در کهکشان هايی که تشکيل ستارگان در آنها جريان دارد و با انفجارهای عظيم همراه است به خوبی ديده می شود.

به اين ترتيب بود که دانشمندان توانستند با کمک يک تلسکوپ 10 متری در هاوايی، کهکشانی را که "ليمان آلفا" ساطع می کند کشف کنند. به دليل اينکه 14 ميليارد سال طول کشيده تا نور ساطع شده از اين کهکشان به زمين برسد، در واقع دانشمندان امروزه شاهد وقايعی هستند که 14 ميلِيارد سال قبل در اين کهکشان اتفاق افتاده است. 

به اين دليل است که انسان امروز می تواند شاهد وقايع کيهان در زمان های بسيار قديم باشد.

منبع: بی بی سی

 


 

 


 

 

 

 

 

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 آخرین مقالات

 


 

 آرشیو موضوعی

 اخبار

اجتماعی

الکترومغناطیس

بوزونها

ترمودینامیک

ذرات زیر اتمی

زندگینامه ها

کامپیوتر

فیزیک عمومی

فیزیک کلاسیک

فلسفه فیزیک

مکانیک کوانتوم

نانو تکنولوژی

نجوم

نسبیت

 ریسمانها

سی.پی.اچ.

 

 

مطالب جدید

مقالات و اخبار جدید

برگزیده ها

نظر خوانندگان

 مرکز پخش

 اروپا و آمریکا

تهران _آزاده

66414374 

نوپردازان

66494409

free hit counters

 

 

کپی برداری با ذکر منبع، مجاز است.

 

@2003-2012 The CPH theory, All right reserved