تماس

آرشیو

English

فارسی

صفحه اصلی

 

 

 

 

 سایت های برگزیده

 

انتشارات ققنوس

هوپا

انجمن نجوم آماتوری ایران

آموزش فیزیک

 فیزیک شیمی

وبلاگ علمی جام جم

  رشد  

هومن الماسی

 موج نیوز

 آرمان و اندیشه

علم برتر

 پارس اسکای

گوشه ای از فیزیک

ییکران علم 

کلوپ دانش

 ایران نانو

دانش فضايي  

 بنیاد نیشابور 

خبرهاي هوافضايي

 

منابع سی.پی.اچ.

 

 

LEIBNIZ'S MONADS AND JAVADI'S CPH

World Science Database

General Science Journal

Hadronic Journal

National Research Council Canada

 

 

 

 بروز رسانی 1390/10/5

 

 

درون سیاه چاله

 

 

 


 

 

نسبیت عام پیشگویی می کند که میدان گرانشی شعاع های نور را منحرف می‌کند. اگر ستاره ای در آسمان آن سوی خورشید درست در امتداد سطح آن واقع باشد و در زمان کسوف خورشید قابل رؤیت باشد، اگر وضع آنها را با زمانی که خورشیدی در کار نباشد مقایسه کنیم، خم شدن نور آنها مسلم است.

  

ستاره در موقعیت

A

اما ناظر روی زمین آنرا در موقعیت

B

می بیند

The scale is exaggerated. 
The true position of the star is at A, but 
the observer detects it at B.

 

گر جرم  یک ستاره ی نوترونی بیشتر از 2.5 برابر جرم خورشید باشد، حتی فشار ناشی از تباهی نوترون نیز نمی تواند در مقابل گرانش مقاومت کند. یک نیروی ناشناخته موجب می شود تا ستاره تا حد یک نقطه ی ریاضی درهم فرو بریزد

If a neutron star becomes more massive than 2.5 solar masses, not even neutron degeneracy pressure will be able to resist the immense gravity.   At that stage, no force known in nature can prevent a complete catastrophic collapse of the entire star down to a mathematical point.   All the mass would be contained in a point of zero volume, infinite density and infinite gravity, known as a singularity.   It seems impossible, yet the singularity is an inescapable consequence of the General Theory of Relativity, the best theory of gravity available today. 

 

سایه چاله مدل کرل و مناطق آن

از بالا به پائین به ترتیب

حد ایستایی

کره سنجش

افق رویداد

افق درونی

حلقه تکینگی

 

polar (top) and equatorial (side) views of the structure of a Kerr black hole

 

 

در این حالت افق درونی و نقطه تکینگی (یکتایی) درهم فرو ریخته اند.

the inner horizon and the ring singularity both collapse down to a point at the centre

 

 

 رفتار نور در اطراف ساه چاله کر

 

 

مشاهدات ما  از خط خارجی است که در شکل نشان داده شده است

Our view of the outline of the hole would be distorted as shown in figure .

 

 

سقوط در سیاه چاله

جهان ما و جهانی دیگر

 

      Mass           Temperature           Power           Life time       Schw. radius  
M T P t rs
2 × 105 kg 1.54 × 1019 K 4.3 × 1026 W * 14 µs 3 × 10–22 m
5 × 106 kg 6 × 1017 K 7 × 1023 W 0.22 s 7 × 10–21 m
1 × 1010 kg 3 × 1014 K 2 × 1017 W 55 years 1.5 × 10–17 m **
7 × 1012 kg 4 × 1011 K 4 × 1011 W 2 × 1010 y 5 × 10–15 m
M Earth 0.5 K 5 × 10–13 W 1 × 1046 y 8.8 mm
M Sun 1.5 µK 4 × 10–24 W 4 × 1062 y 2,950 m

 

 

پارامترهای مربوط به تبخیر سیاه چاله از:

Based upon a presentation to a meeting of the St. John’s (Newfoundland) centre of 
the Royal Astronomical Society of Canada 1989 March 15 

 

 

 

 

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 آخرین مقالات

 


 

 آرشیو موضوعی

 اخبار

اجتماعی

الکترومغناطیس

بوزونها

ترمودینامیک

ذرات زیر اتمی

زندگینامه ها

کامپیوتر

فیزیک عمومی

فیزیک کلاسیک

فلسفه فیزیک

مکانیک کوانتوم

نانو تکنولوژی

نجوم

نسبیت

 ریسمانها

سی.پی.اچ.

 

 

مطالب جدید

مقالات و اخبار جدید

برگزیده ها

نظر خوانندگان

 مرکز پخش

 اروپا و آمریکا

تهران _آزاده

66414374 

نوپردازان

66494409

free hit counters

 

 

کپی برداری با ذکر منبع، مجاز است.

 

@2003-2012 The CPH theory, All right reserved