مطالعات جديد عنوان مي كنند زمانيكه ماده
توسط سياهچاله بلعيده مي شود ، ممكن است به درون كيهاني ديگري كه داخل
سياهچاله قرار دارد فرو بريزد يا درون گذرگاه كرم چاله مانندي كه به
سياهچاله ديگري ارتباط دارد به دام بيافتد.
يكي از يزرگترين اسرار علم فيزيك اين است كه چه چيزي درون يك سياهچاله
وجود دارد. فرضيه اي كه وجود سياهچاله ها را پيش بيني كرد – نسبيت عام-
عنوان مي كند كه تمام مواد درون سياهچاله با فشرده شدن تبديل به يك
نقطه مركزي با چگالي بينهايت مي گردند كه "تكينگي" ناميده مي شود.
كريستين بوهمر از دانشگاه لندن مي گويد" اما بعد از آن همه چيز از نظر
رياضي تجزيه و خرد مي شود. ما مي خواهيم كه اين "تكينگي" از پديده
سياهچاله حذف شود".
پژوهشگران زيادي بر اين عقيده هستند كه يك فرضيه جديد و جهانشمول كه
گرانش و تاثيرات كوانتمي را به هم پيوند دهد قادرخواهد بود اين موضوع
را حل كند. فرضيه تار از شناخته شده ترين اين جايگزين ها مي باشد.
اما بوهمر و همكاران وي از فرضيه ديگري بنام " گرانش كوانتوم حلقوي"
استفاده مي كنند كه رقيب فرضيه تار مي باشد. بر اساس اين فرضيه
فضا-زمان بعنوان شبكه اي از حلقه هاي انتزاعي تعريف مي شود كه بخش هاي
كوچكي از فضا را به هم متصل مي كنند.
قبلا از فرضيه گرانش كوانتوم حلقوي در مقابل ايده تكينگي استفاده شده
بود. اين فرضيه پيشنهاد مي كند كه بجاي يك مهبانگ ، كيهاني اوليه دچار
رمبش شده و سپس طي يك "جهش بزرگ" به سمت بيرون منفجر شد.
اطلاعات مفصل تر:
http://space.newscientist.com/article/dn12853-black-holes-may-harbour-their-own-universes.html
