بسياري از اخترشناسان معتقدند که جهان ، تحت تسلط انرژي سياه است. به قول اختر شناسان انرژي سياه يک شکل عجيب و اسرارآميز از انرژي است که مي تواند دليل شتاب گرفتن و انبساط همزمان جهان را بازگو کند. 
فيزيکدانان نظري روي يک مدل جديد از گرانش در حال مطالعه هستند که به گفته آنها، مي تواند دليل شتاب جهان را بدون نياز به انرژي سياه توضيح دهد.

گرانش در مسافت هاي کيهاني بزرگ مقياس ، با تغييرات و تبديلات جديدي رفتار مي کند. مدل ارائه شده روي اين تغييرات تکيه مي کند.

شتاب جهان به جاي اين که توسط برهمکنش هاي جاذب گرانشي ايجاد شود، بيشتر تحت تسلط برهمکنش هاي دافع گرانشي است. با اين که گمان مي رود اين انرژي سياه چيزي حدود دو سوم عالم را به خود اختصاص داده است ، کسي راجع به ماهيت آن چيزي نمي داند.

انرژي سياه تفسيري جديد از ثابت کيهاني است که اين ثابت ، اول بار توسط آينشتين درنظريه نسبيت عام مطرح شد. با اين حال چنين تفاسيري با مشکلات نظري و پديده شناختي بسياري همراه شده است و دانشمندان ترجيح مي دهند بجاي انرژي سياه از شق ديگري به عنوان چشمه شتاب استفاده کنند. 

الگا منا(Olga Mena) و خوزه سانتياگو(Jose Santiago) در لابراتوار فرمي (Fermilab)و جوچن ولر(Jochen Weller) در دانشگاه لندن محاسبه کردند که مي توان شتاب عالم را بدون درنظر گرفتن انرژي سياه به طور کامل شرح داد.
کاري که آنها انجام داده اند اين است که قوانين گرانش را که در فواصل کوتاه بدون تغيير به نظر مي رسند، در فواصل بزرگ ، يعني تا جايي که عالم قابل مشاهده است ، نيز تصحيح کنند. 

در چنين مسافت هايي ، انحناي فضا آنقدر کوچک است که عالم به صورت کاملا تخت مشاهده مي شود. با اين که حل معادلاتي که تکامل تدريجي عالم را در اين مدل جديد نشان مي دهند بسيار مشکل است ، اما منا و همکاران وي همچنان قادر به استفاده از روشهاي تقريبي تحليلي هستند.

اين رهيافت به محققان اجازه داد پيشگويي هاي نظري آهنگ انبساط عالم را با آهنگ انبساط محاسبه شده از داده هاي تجربي سوپرنواهاي نوع IAمقايسه کنند. 

آقاي سانتياگو در اين ارتباط گفت : همخواني بين اين دو نوع محاسبه بسيار عالي است. با اين حال ، اين مدل همچنان به يک مولفه ماده سياه نياز دارد.