از آنجا كه فرايندهاي هواشناسي به صورت جهاني عمل مي كنند لذا نياز است كه
اطلاعات ديده باني از سرتاسر جهان، از جمله مناطق دور افتاده و خالي از سكنه نيز
تهيه شود. بدين منظور سكوهاي ديده باني شناور به نام بويي
(Buoy)
ساخته شده است كه در نقاط مختلف اقيانوسها مستقر بوده و از طريق ادوات نصب
شده بر روي آنها اطلاعات جوي اندازه گيري مي شود. اين اطلاعات برروي نوار، ضبط و
از طريق شبكههاي كامپيوتري در اختيار پژوهشگران قرار مي گيرد .
انواع ديگري از بوييها، در مناطق قطب شمال و جنوب كار گذاشته شده است كه مهمترين
منبع كسب اطلاعات جوي به منظور شناخت نحوه تغييرات اقليمي و وضعيت هوا در اين
مناطق دور افتاده است.
بويي هاي مذكور در آب و هواي نامساعد قطبي قادرند بيش از 15 ماه كار نموده و حتي
توفانهاي شديد، بورانهاي برف، خرس هاي قطبي و دماي كمتر از 45- درجه سانتي گراد
هم نتوانسته است مانع از كار و مخابره به موقع اطلاعات آنها شود. به كارگيري بويي
ها به منظور ديده بانيهاي روزانه جوي اهميت فراوان دارد. اين بويي ها مي توانند
اطلاعات مربوط به دما، رطوبت ، فشار و حركت قطعات يخ را كه خود بر روي آنها نصب
شده اند به ايستگاه ماهوارهاي مخابره كند
