از آنجا كه فرايندهاي هواشناسي به صورت جهاني عمل مي كنند لذا نياز است كه اطلاعات ديده باني از سرتاسر جهان، از جمله مناطق دور افتاده و خالي از سكنه نيز تهيه شود. بدين منظور سكوهاي ديده باني ‌ شناور به نام بويي (Buoy)  ساخته شده است كه در نقاط مختلف اقيانوسها مستقر بوده و از طريق ادوات نصب شده بر روي آنها اطلاعات جوي اندازه گيري مي شود. اين اطلاعات برروي نوار، ضبط و از طريق شبكه‌هاي كامپيوتري در اختيار پژوهشگران قرار مي گيرد . 

انواع ديگري از بويي‌ها، در مناطق قطب شمال و جنوب كار گذاشته شده است كه مهمترين منبع كسب اطلاعات جوي به منظور شناخت نحوه تغييرات اقليمي و وضعيت هوا در اين مناطق دور افتاده است. 

بويي هاي مذكور در آب و هواي نامساعد قطبي قادرند بيش از 15 ماه كار نموده و حتي توفانهاي شديد، بوران‌هاي برف، خرس هاي قطبي و دماي كمتر از 45- درجه سانتي گراد هم نتوانسته است مانع از كار و مخابره به موقع اطلاعات آنها شود. به كارگيري بويي ها به منظور ديده باني‌هاي روزانه جوي اهميت فراوان دارد. اين بويي ها مي توانند اطلاعات مربوط به دما، رطوبت ، فشار و حركت قطعات يخ را كه خود بر روي آنها نصب شده اند به ايستگاه ماهواره‌اي مخابره كند.