
دکتر شوارتز شیلد به این موضوع پی برد که اگر یک جرم به اندازه
ی کافی شعاعش کوچک شود ، فضا – زمان اطرافش به شدت تحریف می شود و
حالت کج و کولگی به خود می گیرد و از دام این جسم هیچ چیز حتی نور
که سرعتی در حدود 300000 کیلومتر بر ثانیه دارد و حد سرعت ها محسوب
می شود و یکی از پایه های نسبیت است نمی تواند بگریزد . این اجرام
از ستاره هایی پدید می آیند که حداقل 2 تا 3برابر خورشید جرم داشته
باشند . هنگامی که این ستاره ها فروریزند از خود چنین رفتاری نشان
می دهند . این در حالی است که سوخت قابل دسترسشان به اتمام رسد ،
در این هنگام حتی انرژی هسته های اتم ستاره قادر نیستند از فروریزش
ستاره در خودش جلوگیری کنند . در این حالت تمام جرم ستاره در نقطه
ای که تکینگی خوانده می شود متمرکز می شود . در این نقطه خاص از
فضا – زمان فشردگی ماده بی نهایت است همچنین چگالی بی نهایت می
باشد .
می توان گرانش این ناحیه را بی نهایت تصور کرد . در
محدوده ی تکینگی بافت فضا – زمان بی نهایت خمیده است ؛ هرچند علم
در این شرایط قادر به شرح درون تکینگی نیست . در این ناحیه تمام
قوانین فیزیک از میان می روند ، البته کارهای شوارتز شیلد وضع نور
را در اطراف این محدوده ممنوعه ی آسمانی مشخص ساخته است .
اگر انقباض ستاره آغاز شود جرم آن به طور فزاینده ای در منطقه ی
کوچکی از فضا متمرکز می شود و اثر گرانش نیز به طور مشخص اظهار
وجود می کند . زمانی که شعاع ستاره ی در حال رمبش به شعاع بحرانی
یا شعاع شوارتز شیلد رسید از دیدگاه ما ناپدید می شود ، زیرا سرعت
گریز آن از سرعت نور فراتر رفته است . با بهره گیری از کارهای
اینشتین می فهمیم که سرعت هیچ چیز نمی تواند از سرعت نور فراتر رود
، اگر این گونه شود قوانین نسبیت به زیر پا گذاشته شده است . در
این حال سیاهچاله پدید آمده است . لبه ی بیرونی این حفره را افق
رویداد می خوانیم ، چون شناختی از آن سوی افق رویداد نداریم پس
امکان سفر به بیرون جهان در زمان حال امکان پذیر نیست و شاید هرگز
هم امکان پذیر نباشد.
فاصله ای در حدود 1.5 برابر شعاع افق رویداد منطقه
ی کاذبی وجود دارد که به فوتون اسفر یا کره ی فوتون ها معروف است .
در این ناحیه گرانش سیاهچاله برای کشیدن نور به طرف خود کافی نیست
و نور هنوز نیروی کافی برای گریز دارد . بیشتر فوتون هاب نور در
این منطقه صید می شوند تا تقدیرشان برای همیشه در دست مدار
سیاهچاله باشد . فرض کنید شخصی داوطلب برای سفر به سیاهچاله های
شوارتز شیلد پیدا شود ، او چه تجربه خواهد کرد ؟ او از میان فوتون
اسفر می گذرد آیا او با نور وارد می شود ؟ در حال داوطلب ما روشنی
را وداع گفته و وارد تاریکی محض شده است . او احساس می کند با
سرعتی باورنکردنی می چرخد . به طور قریب الوقوع در افق رویداد
فضانورد ما تابع نیروی جذر و مد در مقیاس نجومی است . او این احساس
را خواهد داشت که پاهایش میلیاردها برابر از سرش سنگین تر خواهد
بود در یک لحظه ی سریع و خیره کننده داوطلب ما در اتم ها متلاشی
خواهد شد ، او با تکینگی برخورد خواهد کرد و باقیمانده فانی او به
طور شتاب زده از وجود ساقط می شود و خورد می شود .
سیاهچاله با تکانه زوایه ای: