در قرنی که ما زندگی می کنیم و قرنی
که پشت سر نهادیم رویداد های بسیاری در زمینه ی فیزیک رخ داد و
نظرییات و مبانی جدیدی پایه ریزی شد که هر یک می توانست پدیده
هایی را توجیه کند . اما چیزی که بسیار از دانشمندان بزرگ در پی ان
بودند ایجاد وحدت بین این نظرییات و قوانین و بکار گیری یک قانون
کلی برای بررسی همه چیز از سطح اتمی گرفته تا کل عالم هستی بود
البته برخی دانشمندان در این زمینه گامهای مهمی برداشته و توانستند
برخی نیروها را در یکدیگر ادغام کرده و از یک حالت واحد استفاده
کننداما مشغله ی اصلی دانشمندان تا به امروز ایجاد وحدت بین
نیروهای گرانشی و الکترومغناطیسی است به طوری که پایه ریزان
نظرییات نسبیت و کوانتوم در پی این بودند که این دو نظریه را در یک
کالبد ارائه دهند . اما ایا این که موفق به چنین کاری شدند یا نه و
اگر نه چرا ؟ جای بحث دارددر این مقاله ما دوباره شما را با انرژی
پایه در کیهان اشنا می کنیم . این انرژی حداکثر انرژی است که به
صورت کوانتومی در عالم یافت شود.
البته در این که چنین انرژی در جهان
وجود دارد بحث نمی کنیم و کاری با ان نداریم ما این انرژی را چون
به صورت کوانتومی است در مقابل انرژی معادل جرم که از رابطه ی
انیشتین بدست می اید قرار می دهیم و در ان جرم ماده ی مورد نظر را
پیدا می کنیم .1 اما باز به اینکه چنین جرمی وجود دارد کاری نداریم.
این مطلب را نگه داشته و سراغ یک
رابطه ی دیگر می رویم.
در این رابطه ی جدید همان جرم را با
ثابت هایی دیگر ی بدست می اوریم .که دقیقا با جرم بدست امده در
رابطه ی قبلی مطابقت دارد . در این رابطه همان طور که ملاحظه می
شود از ثابت گرانشی نیز در کنار کمییت هاییی چون ثابت پلانک . طول
پلانک و زمان پلانک استفاده شده که را ه را برای بررسی در مورد
واکنشهای کوانتومی . گرانشی باز می دارد.
2حال از
ادغام این دو رابطه ما رابطه ی جدیدی را بدست می اوریم که در ان
سرعت نور یا بهتر بگوییم حداکثر سرعت مورد نیاز برای انتقال انرژی
چه انرژی گرانشی و چه انرژی الکترو مغنا طیسی بدست
می اید.
3 البته در این فرمول ها تماما از
ثابت های فیزیکی استفاده شده و خبری از محاسبات مجموع نیست.
چیزی که به نظر می رسد این است که
نیروی گرانشی و نیروی الکترومغناطیسی کوانتومی را باید در بعد های
بسیار کوچک بررسی کنیم . در هرحال این مطلب جای بحث فراوانی دارد و
شاید حتی بتوان از نیرو های دیگر هم در ان استفاده کرد.
