ديدگاه و تصورات سنتي در مورد دنباله دار ها چنين بوده كه در ساختار اين اجرام آسماني مقادير زيادي يخ وجود دارد كه توسط گرد و غبار پوشيده شده اند. و به همين دليل به دنباله دار ها "گلوله يخي كثيف" مي گويند چرا كه مقداري گرد و غبار قاطي يخ شده است. كه اين گرد و غبار ها در حين حركت دنباله دار در منظومه شمسي، در سطح آن پراكنده مي شوند. اما پس از برخورد (Deep Impact) با دنباله دار (Temple 1) ديدگاه دانشمندان نسبت به ساختار دنباله دار ها تغيير پيدا كرد. در آن برخورد، مقدار بيشتري گرد و غبار نسبت به قطرات آب در فضا پراكنده شدند. و اين نشان مي دهد كه بخش اعظمي از اين دنباله دار از سنگ و گرد و غبار تشكيل شده است كه توسط يخ به هم نگه داشته شده اند. اين برخورد به قدري براي دانشمندان ارزشمند بود كه از حداكثر وسايل موجود براي رصد آن استفاده كردند. زيرا اين دنباله دارها كه در منظومه شمسي زنداني شده اند، به دليل اينكه در سطح آن ها هيچ گونه فرسايشي رخ نداده، مي توانند مدارك و شواهدي را از اوايل شكل گيري منظومه شمسي در اختيار ما قرار دهند.

نقل از پارس اسکای
نویسنده : احمد شكيب