بعدها
فيزيكدانان ديگري نيز در اين محدوده به تحقيق مي پرداختند يكي از انان
انريكو فرمي بود( 1954 - 1901) كه بخاطر تحقيقاتش در سال 1938 موفق به
دريافت جايزه نوبل گرديد.در سال 1939 يعني قبل از شروع جنگ جهاني دوم
در بين فيزيكدانان اين بيم وجود داشت كه المانيهابه كمك فيزيكدانان
نابغه اي مانند هايزنبرگ ودستيارانش بتوانند با استفاده از دانش شكافت
هسته اي بمب اتمي بسازندبه همين دليل از البرت انيشتين خواستند كه نامه
اي به فرانكلين روزولت رئيس جمهور وقت امريكا بنويسد در ان نامه تاريخي
از امكان ساخت بمبي صحبت شد كه هر گز هايزنبرگ ان را نساخت.چنين شدكه
دولتمردان امريكا براي پيشدستي برالمان پروژه مانهتن را براه انداختندو
از انريكو فرمي دعوت به عمل اوردند تا مقدمات ساخت بمب اتمي را فراهم
سازد سه سال بعددر دوم دسامبر 1942 در ساعت 3 بعد از ظهر نخستين راكتور
اتمي دنيا در دانشگاه شيكاگو امريكا ساخته شد.سپس در 16 ژوئيه 1945
نخستين ازمايش بمب اتمي در صحراي الامو گرودو نيو مكزيكو انجام شد.سه
هفته بعد هيروشيما درساعت 8:15 صبح در تاريخ 6 اگوست 1945 بوسيله بمب
اورانيمي بمباران گردييد و ناكازاكي در 9 اگوست سال 1945 بمباران شدند
كه طي ان صدها هزار نفر فورا جان باختند.
بمبهاي هسته اي چگونه ساخته ميشوند؟
بمبهاي
هسته اي به دو شكل ساخته مي شوند. بمبهاي شكافتي (اتمي) و بمبهاي
همجوشي (هيدروژني). در حاليكه جزئيات اين بمبها محرمانه است ولي نكات
اساسي آنها قابل دسترس است. سوخت در يك بمب شكافتي مشتمل بر اورانيوم
235 و پلوتونيم 239 ي تقريبا خالص است كه هر دو هسته هاي شكافت پذيري
دارند. يك تكه ي كوچك از چنين ماده اي نمي تواند منفجر شود زيرا تعداد
بسيار زيادي از نوترونها فرار مي كنند. ولي در يك جرم به قدر كافي بزرگ
(بحراني) واكنش زنجيره اي صورت مي گيرد. يك نوترون اوليه ي اتفاقي باعث
شروع شكافت خواهد شد... يك بمب نوعي تقريبا 10 به توان 24نوترون در
كمتر از 10به توان 7- ثانيه آزاد مي كند كه باعث گرماي بسيار شديد مي
شود. همجوشي فرق دارد. همجوشي وقتي رخ مي دهد كه دو هسته ي سبك را
آنقدر به هم نزديك كنيم كه در حوزه ي عمل جاذبه ي متقابل نيروي هسته اي
قوي قرار گيرند. از آن به بعد به شدت هم را جذب مي كنند و اتمي سنگين
تر توليد مي كنند و مقداري انرژي آزاد مي كنند. همجوشي را مي توان در
محيط پلاسمايي بوجود آورد و اخيرا با ليزر هم اين كار را مي كنند. در
اين همجوشي قرصهاي كوچكي از دوتريم و ترتيم (عناصري سبك كه همخانواده ي
هيدروژنند) را بوسيله فوجهاي ليزري پرقدرت گرم مي كنند. اگر توان
ليزرها كم باشد انفجارهاي كوچكي در اين قرصهاي كوچك رخ مي دهد. اما اگر
قدرت بالا باشد و در زمان كوتاه اثر كنند همجوشي رخ مي دهد. توان اين
نوع ليزرها بيش از توان نيروي برق آمريكاست. پس تهيه اش بسيار سخت است
.
اختراع بمب اتم
در طول
جنگ جهانى دوم شاهد نوآورى تسليحاتى از جانب دولتهاى درگير در جنگ
مىباشيم، سه دولت عمدهاى كه داراى مراكز تحقيقات استراتژيك و
لابراتورهاى معظم تحقيقاتى بودند، عبارتند بودند از ژاپن، آلمان،
آمريكا. ژاپن به دنبال توسعه سلاحهاى شيميايى بود كه در اين زمينه
موفقيت چنداني به دست نمىآورد.آلمانها داراى مركز تحقيقاتى «پينامون»
بودند كه موفق به اختراع سلاحى نو در تابستان 1940 مىشوند، اين سلاح
موشك بود كه در طول جنگ آلمانها عليه انگلستان از خاك فرانسه ي اشغال
شده به كار مىبردند. اولين موشكها در تابستان 1940 بود كه با پشت سر
گذاشتن كانال مانش به خاك انگلستان اصابت مىكرد. تا مدتها انلگيسيها
اختراع چنين سلاحى را باور نمىكردند. مخترع موشك «فون براون» آلمانى
بود و اولين موشكها VI و VII نام
داشتند. اما در رابطه با تحقيقات مربوط به شكافتن هسته اتم، على رغم
تبليغات متفقين كه به بزرگ نمايى خطر اتمى آلمان مىپرداختند، نازىها
در اين خصوص موفقيتى به دست نياورده و پس از شكست آلمان مشخص مىشود كه
آنها در مرحله ابتدايى ساخت بمب اتم قرار داشتند.