اختر شناسان مطمئن نيستند چه چيزی باعث بيرون ريزي مواد به اين شکل مي شود. گرچه تمام ستاره های خورشيد مانند در دوران پايانی زندگی خود وقتی به غول سرخی بدل شده اند لايه های بيرونی خود را در فضای اطراف پخش می کنند اما هنوز به درستی علت پيدايش شکل های مختلف اين سحابی های سياره نما مشخص نيست. ممکن است يک صفحه از مواد به آهستگي در اطراف استواي ستاره مرکزي حرکت کنند . بدين وسيله از پرتاب مواد به سمت بيرون جلوگيري مي کند و فقط اجازه ميدهد مواد از نواحي نزديک به قطبين خارج شوند . يک نظريه ديگر احتمال مي دهد که دليل اين امر اثرگذاري ميدان مغناطيسي آن در محبوس کردن مواد است بنابراين سبب مي شود سحابي به شکل دو مخروط ديده شود . اين فوران ها در ستارگان بسيار جوان که تازه در حال شکل گيري هستند و باد های ستاره ای بسيلر قوی ای دارند (مثل ستاره های  تی- ثوری) و ستارگان بسيار پير که در اواخر عمر خود هستند، ديده  مي شود .

باورها بر اين است که سحابي بومرنگ بر اثر پرتاب لايه هاي خارجي ستاره پيري که در مرکز آن قرار گرفته است به وجود آمده است . طول هر يک از مخروط ها در اين سحابي يک سال نوري است . مجموع طول سحابي نصف فاصله ما از نزديک ترين همسايه ما يعني منظومه آلفای قنطورس است که اين فاصله در حدود 4 سال نوري است.