تصور کنید در اطاق خود نشسته‌اید و به دوستتان فکر می‌کنید. بعد بدون آنکه هیچ‌کار خاصی انجام دهید شروع می‌کنید با او در دلتان صحبت می‌کنید و او هم که در خانه خودش می‌باشد صحبتهای شما را در ذهنش می‌شنود و باز بدون آنکه صدایی تولید کند جوابتان را می‌دهد!

این نوع ارتباط ممکن است در ابتدا تخیلی جلوه کند و چیزی باشد که تنها در فیلمها بتوان آنرا دید ولی تحقیقات و پیشرفتهای تکنولوژیکی اخیر حاکی از این است که در حال حاضر تمام وسایل و دانش لازم برای تحقق چنین ارتباطی بوجود آمده و در آینده نزدیک شاهد به بازار آمدن چنین تکنولوژی خواهیم بود.

اخیراً گروهی از دانشمندان در یک مرکز تحقیقاتی وابسته به ناسا در کالیفرنیا سیستمی را اختراع کرده‌اند که قادر است سیگنالهای عصبی در گلو و حنجره را بدون آنکه فرد لبهای خود را باز کند و یا عملاً کلمه‌ای به زبان آورد به صوت تبدیل کند. نکته جالب این دستگاه اینست که شما تنها به صورت آرام در دلتان هر چه را که می‌خواهید بزبان بیآورید می‌گویید (مانند وقتیکه آرام در دلتان کتاب می‌خوانید) و این سیستم حرکات بسیار ضعیف عضلانی در اطراف زبان و حنجره که ناشی از تحریک عصبی می‌باشد را جمع آوری کرده و توسط یک نرم افزار آنها را به کلمات قابل شنیدن تبدیل می‌کند.

با اینکه کاربرد اولیه این اینترفیس عصبی برای کمک به افرادی است که توانایی صحبت کردن را به دلایل مختلف فیزیولوژیکی از دست داده‌اند ولی یکی از ویژیگی‌های بالقوه این تکنولوژی امکان برقرار سازی ارتباط تله‌پاتیک از نوع اولیه آن می‌باشد. اطلاعات دریافتی توسط این اینترفیس براحتی می تواند توسط امواج رادیویی همانند سیگنالهای تلفنی موبایل به هر نقطه‌ای منتقل شود و بعد از پردازش به سیگنالهای عصبی قابل تفسیر توسط بخش شنوایی تبدیل شود. این اولین قدم در راه ارتباط تله‌پاتیک بین انسانها خواهد بود. در قدم بعدی، بعد از شناسایی و ایجاد اینترفیس عصبی به بخشی از مغز که مسئول تولید محرکهای عصبی به زبان و حنجره هستند می‌توان تنها با فکر کردن به فردی با او ارتباط برقرار کرد و تبادل نظر انجام داد.

همانطورکه اختراع تلفن بعنوان یک وسیله ارتباطی مدرن بر زندگی انسانهای قرن بیستم تاثیری شگرف گذاشت، دامنه تاثیری که ارتباطات تله‌پاتیک بر تمدن و جوامع بشری و نسل بشر در قرن بیست و یکم خواهد گذاشت غیر قابل تصور خواهد بود.

منبع: عصر جدید