تصویر گرفته شده توسط اسپیتزر در مادون قرمز (رنگ ها غیر واقعیست) قسمت زرد رنگ کهکشانی را نشان میدهد که شامل یکی از کوازارهاست که تاکنون کشف نشده بود. (قسمت های آبی و سبز کهکشان های بدون کوازار می باشند).

کوازارها سالیانه جرمی معادل یک هزار ستاره را می بلعند.این جرم عظیم از حلقه های اطراف تامین می شود .مکیده شدن این مواد بوسیله سیاهچاله موجب درخشندگی این حلقه های غول آسا می شود و کوازارها را به یکی از درخشنده ترین اجسام تبدیل میکند.کوازارها عمدتا به دودسته تقسیم می شوند ، دسته ای در اشعه ایکس و دسته ای در نور مرئی بیشترین درخشندگی را دارا می باشند. ستاره شناسان در روش های معمول برای برآورد تعداد کوازارها از تابش پس زمینه کیهانی استفاده می کنند اما آمار بدست آمده از مقادیر مورد انتظار بسیار دور است.

دانشمندان فکر می کنند گاز و غبار اطراف کوازار باعث می شود این اجرام گرسنه از دید ما پنهان بمانند اما تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا  با دید مادون قرمز قرمز خود که از میان گاز و غبار عبور می کند توانسته تعدادی از هر دو نوع کوازار ها را آشکار کند. چند روز پیش پژوهشگران از این طریق توانسته اند 21 نمونه از این کوازارهای گمشده را در منطقه ای کوچک از آسمان پیدا کنند که تمامی از سوی رصدخانه رادیویی  نجومی ملی در مکزیکو تایید شده است. بنا به گفته مارک لیسی از مرکز تلسکوپ فضایی اسپیتزر اگر این پژوهش همچنان با موفقیت ادامه پیدا کند شاهد رشد سیاهچاله های ابر پرجرم خواهیم بود که تاکنون بواسطه گاز و غبار از دید ما پنهان مانده بود و همچنین ستاره شناسان می توانند دید کامل و همه جانبه نسبت به کوازارها پیدا کنند . از میان این 21 کوازار کشف شده 10 کوازار در داخل کهکشان های بزرگ بیضی شکل ِ بالغ قراردارند و بقیه در میان کهکشان های ضخیم و غبار آلود دوردست هستند.

برای پیگیری نتایج جدید ترین اکتشافات تلسکوپ فضایی اسپیتزر ( کشف کوازارها ) و پژوهش های انجام گرفته اینجا کلیک کنید.

  
منبع :  پارس اسکای
نویسنده : محسن بختیار