ارديبهشت ِ سال 1383 بود که ابرشارگی در يک گاز ِ فرميونی در دانشگاه دوک

 (Duke University)

 توسط جان توماس ⁽¹⁾ و مايکل جم ⁽²⁾ گزارش شد. اين پژوهشگران مشاهده کردند که يک گاز فوق سردِ اتمهای ليتيم-6  مثل ِ يک تکه ژله ی گنده ارتعاش پيدا می کند

اين رفتار ِ ژله-مانند (هيدروديناميکی) در شرايط معمولی هم در گاز ِ فوق سرد ِ ليتيم مشاهده می شود اما اين پژوهشگران دريافتند که تخت ِ شرايطی که آنها بوحود آوردند گاز ِ آنها تبديل به يک ابرشاره شده و مثل ِ يک تکه ژله ی «کامل» اگر کمی لزرانده شود برای مدت طولانی ارتعاشاتش از بين نمی رود

بسياری از سيستمها مانند ِ پلاسمای کوارک-گلوئون یا نوترونهای ستاره های نوترونی  از جفتهای برهم کنشی ِ قدرتمند ِ ذرات ِ اسپين ِ بالا و اسپين ِ پايين ساخته شده اند. (اسپين بالا/پايين مشابه ِ اتمهايی که مغناطش ِ بالا/پايين دارند است

ابرشاره از اتنهای ليتيم-6 اين اتنها در حالت ِ مرموز ِ همگذری

(cross-over regime)

 بودند که حالتيست که در آن جفتهای اتمی نه مولکولند (که در آن حال بتوانند چگالش ِ بوز-انشتين

 Bose-Einstein condensate

 را شکل دهند) و نه از نوع ِ جفتهای کوپر ِ معروف در ابررسانايی هستند که بصورت ِ ضعيفی به هم وصل باشند

آنها در اين آزمايش اتمهای ليتيم-6 را سرد کرده و با پرتو ِ ليزر ِ متمرکزی که ميدان الکتريکی اش اتمها را محدود

(confine)

 می کند؛ اتمهای ليتيم را به دام انداختند. آنها مطمئن شدند که اتنمهای مورد نظر در وضعيت ِ %50 اسپين بالا و %50 پايين هستند. سپس آنها سيستم ِ نوری ِ خود را برای پايين آوردن دمای اتمها بروش ِ «سرمايش ِ تبخيری

 evaporating cooling»

 روی اتمها به کاز انداختند تا اجازه دهند که اتمهای داغتر فرار کنند و دمای مجموعه پايين بيايد

يکبار آنها ميدان مغناطيسی را طوری تنظيم کردند که اتمها قويا با هم برهمکنش کنند. در اين حالت فرکانس ِ لرزشی ِ

2837 hz

  ثبت شد که در توافق با پيش بينی نظری ِ 

2830 hz

 برای يک گاز ِ هيدروديناميک ِ فرمی است

در يک گاز هيدروديناميک ِ معمولی دمای پايين تر باعث می شود که لرزش يا ارتعاش ميرا و ميراتر شود و از بين برود. انا در اين آزنايش با کاهش ِ دمای گاز  لرزش يا ارتعاش ِ طولانی تر می شود که بر خلاف ِ انتظار از يک گاز ِ هيدروديناميک ِ معمولی است

 بیست و هشت تير 1384

وجود ِ گردابه هايی در اين ابرشاره ی جديد مشاهده شد. گردابه ها از خصوصيات ِ منحصر بفرد ِابرشارگی هستند و در آنها بايد رؤيت شوند

ولفگانگ کِتِرل 

Wolfgang Ketterle

 و همکارانش در آزمايشگاهی در

MIT

انستيتو تکنولوژی ماساچوست)  با ليزر اتمهای چاييده

(chilled atoms)

 ابرشاره را نگه داشتند و گردابه ها بيرون زدند

T_c

 که در آن انتقال به ابرشاره ممکن می شود) به دمای فرمی

T_f

 دمای ِ داغترين مولکول در گاز) را در نظر بگيريم؛ در ابررساناهای معمولی

T_c/T_f

 حدود ِ 4-^10 است و برای ابرشاره ی هليوم-3 حدود ِ 3-^10 است. اين نرخ برای ابررسانای دمای بالا 2-^10  و برای ابرشاره ی جديد ليتيم-6 حدود ِ 0.3 است